Kris brengt Cabaret in de tank

 

Kris Nap (72 jaar) is bezig met zijn laatste behandelingen als we hem ontmoeten in de vestiging Rotterdam van het IvHG. Hij onderging al eens 40 behandelingen en is nu bezig met een tweede sessie van dertig behandelingen, als preventieve maatregel voorafgaand aan een operatie. Als hij uit de tank komt is hij opgewekt en hij oogt fit. Bij Kris werd in 2015 keelkanker ontdekt. ‘Ik had al een tijd keelpijn. Ik was werkelijk nooit ziek. Niet verkouden, nooit griep, maar nu dit. Bij de huisarts kreeg ik twee keer een antibioticakuur. Logisch natuurlijk, want je gaat niet gelijk uit van het ergste. Maar na een aantal weken ben ik toch doorgestuurd naar de KNO arts, die binnen een aantal uren vast kon stellen wat er aan de hand was. Keelkanker.’

Kris stond midden in het leven toen hij de diagnose kreeg. Hij sportte veel en vaak en werkte nog volop. ‘De helft van de tijd was ik in het buitenland voor mijn werk. Ik was wat je noemt een druk baasje. En dan ineens, ga je de wereld heel anders bekijken. Want als je zo’n diagnose krijgt, denk je gewoon heel even dat het afgelopen is. Ik ben een positief ingesteld mens, maar hierdoor was ik uit het lood geslagen. Kanker? Dan ga je dood toch?’

Een commando-operatie van 11 uur

Het liep gelukkig anders voor Kris. Er werden geen uitzaaiingen gevonden en de behandeling bestond ‘alleen’ uit 30 bestralingen. ‘In eerste instantie ging dat goed. Maar na de twintigste bestraling ging mijn huid irriteren en na de 25e bestraling had ik zoveel last van mijn keel, dat ik sondevoeding moest gaan gebruiken. Daar kon ik later wel weer mee stoppen, maar het slikken bleef problematisch.’ Een paar maanden later meldde Kris zich opnieuw bij zijn arts, hij had teveel pijn. ‘De kanker bleek terug. Een tumor onder mijn tong en dit keer waren er drastischer maatregelen nodig. Ze hebben de helft van mijn tong weg gehaald, mijn kaak doorgezaagd, de tumor verwijderd, een nieuwe halve tong gemaakt van een stuk linkerarm en dat weer gerepareerd met een stuk been. Het heet niet voor niks een ‘commando-operatie’. Ze zijn elf uur met me bezig geweest. Ook daarna verliep niet alles zoals het moest en ik bleef tobben met de gevolgen. Vooral het feit dat er een wond in mijn mond niet dicht ging, triggerde mijn arts me door te verwijzen naar de hyperbare geneeskunde.’

Er is nog een behandeling mogelijk 

Alle ellende trekt een wissel op het sociale leven van Kris. ‘Ik had altijd een droge mond, kan alleen gepureerd eten eten en liep altijd het risico op infecties. Dat er dan nog iets bleek te zijn om mijn herstel vooruit te helpen, heb ik met beide handen aangegrepen. Ik ben enorm goed opgevangen bij het IvHG en begeleid bij de behandelingen. Het was ook bijna geen belasting voor me, terwijl de voordelen enorm bleken. Mijn speekselklieren gingen weer werken en de wond sloot. Wat een verbetering! Mijn tumor is weg en nu zijn ook de meest vervelende complicaties verholpen. Ik ben van een kansarme positie terug de samenleving ingebracht. Binnenkort moet ik nog een kleinere kaakoperatie ondergaan. Toen men mij voorstelde eerst de tank in te gaan, preventief, hoefde ik daar niet lang over na te denken.’

Kris is dus enthousiast over de uitkomst en over de behandeling zelf. Maar hij is achteraf ontevreden over de onbekendheid van de behandeling. ‘Ik had er nog nooit van gehoord. Mijn bestralingsarts heeft mij doorverwezen, maar mijn huisarts kende dit ook helemaal niet. Dat betekent dat er nog veel meer mensen zijn die deze behandeling mislopen, terwijl het voor hen misschien ook wel kan helpen. Ik heb mijn eigen huisarts geïnformeerd over hoe het met mij is gegaan en hem gezegd dat hij de behandeling echt kan adviseren. Er moet veel meer bekendheid komen voor deze behandeling.’

Tips van Kris

‘Natuurlijk is deze behandeling intensief. Vooral op het gebied van tijdsbelasting. Je bent veel tijd in de tank. Dus maak het leuk! Ik heb dat gedaan met cabaret. Ik nam cabareske boeken mee en DVD’s van cabaretiers. Wat hebben we gelachen met elkaar!’

 

 

Laatste wijziging: 17 april 2018

Kris Nap, 72 jaar

  • Bestralingsschade hoofd- hals en operatie in bestraald gebied
  • IvHG Rotterdam